Η Ζαμπέλα είναι μια ποικιλία σταφυλιού ιδιαίτερα ανθεκτική με σκληρή φλούδα και εξαιρετικά αρωματική σάρκα και από αυτή παράγετε το πιο εύγευστο τσίπουρο της Ελλάδας. Στην περιοχή μας, το τσίπουρο παράγεται από το σταφύλι και όχι μόνο από τα τσάμπουρα. 

Η Ζαμπέλα μαζεύεται στα τέλη Σεπτεμβρίου έως και τον Οκτώβριο αφού πρώτα έχει ωριμάσει, κάτι που φαίνεται από το σκούρο χρώμα της. Στη συνέχεια περνά από πατητήρι και το πολτοποιημένο σταφύλι τοποθετείτε σε βαρέλια για τη διαδικασία της ζύμωσης. Τα βαρέλια δεν γεμίζονται μέχρι πάνω αλλά μένει ένα περιθώριο ελεύθερο. Εκεί τα σταφύλια θα παραμείνουν για αρκετές μέρες έως ότου ολοκληρώσουν την διαδικασία της ζύμωσης, περίπου ένα μήνα. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου ζύμωσης τα σταφύλια ανακατεύονται κάθε μέρα προκειμένου να γίνει σωστά το βράσιμο. Όταν ολοκληρωθεί η ζύμωση είμαστε ετοιμοι για τη διαδικασία της απόσταξης.

Για την απόσταξη χρειαζόμαστε ένα καζάνι, ένα φλόγιστρο και ένα γραδόμετρο για τη μέτρηση των βαθμών αλκοόλης. Η απόσταξη έχει να κάνει με την υγροποίηση των ατμών από το βράσιμο των σταφυλιών. Οι υγροποιημένοι ατμοί καταλήγουν στην άκρη του σωλήνα αφού περάσουν από το λουλά και από εκεί στην κανάτα όπου συγκεντρώνεται και το τσίπουρο που έχει παραχθεί. Το πρωτοράκι ή πρωτοστάλαμα ξεκινάει από αρκετά υψηλά επίπεδα γύρω στους 25 ή 26 βαθμούς και  δεν μπορεί να καταναλωθεί, όσο όμως θα προχωρά η απόσταξη θα κατεβαίνουν και οι βαθμοί. Όταν το μέτρημα από το παραγόμενο τσίπουρο μας δείξει πώς έχουμε φθάσει στους 20 βαθμούς περίπου, κόβουμε την παραγωγή. Το βράσιμο στο καζάνι συνεχίζεται έως ότου πάρουμε και το αποράκι ή σαμούτα, αυξάνοντας τη φωτιά. Το αποράκι είναι το τελευταίο μέρος που θα πάρουμε από την καζανιά και το ελάχιστο των βαθμών που μπορεί να είναι κάτω από 15 έως 17 βαθμούς. Το αποράκι θα το ρίξουμε στην επόμενη καζανιά για να την ενισχύσουμε. Στη συνέχεια αδειάζουμε το καζάνι από τα τσίπουρα, το ξεπλένουμε και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία.

Το τσίπουρο θεωρείτε ένα απο τα πιο καθαρά ποτά και μπορεί να συνοδέψει νοστιμότατους μεζέδες.