Κολοκυθόπιτα

Τη συνταγή μας την έδωσε η κα Ευαγγελίτσα Φλωράκη - Κωστούλα.

Παίρνουμε τα ψαχνά της κολοκύθας και τα τρίβουμε στον μεγαλο τριφτη, τα ανακατεύουμε σε ενα μπωλ μαζι με ένα φλιτζάνι ζαχαρη, τα πιέζουμε ελαφρα με το χερι και τα αφήνουμε για μιση ωρα. Αφαιρούμε τα ζουμια που εχει βγαλει (οχι στραγγισμα τελειως) και προσθέτουμε τα υλικα για τη γεμιση. (1 κ.γ. γαρύφαλλο, 2 κ.γ.κανελλα, 3/4 φλυτζανιου καρυδοψιχα προαιρετικά, 1 φλυτζανι σιμιγδαλι χοντρο, 1/2 φλυτζανι σταφιδα, 4 αυγά κι αν το μείγμα σφίξει παραπάνω μπορούμε να προσθέσουμε λίγο γάλα.) Παίρνουμε το ταψί, το αλείφουμε με λαδι και απλώνουμε 3 φυλλα λαδωνοντας τα ενα ενα. Αδειάζουμε τη γεμιση, τη στρώνουμε, γυριζουμε τα περισσευματα των κατω φυλλων ωστε να ακουμπουν πανω στη γεμιση και προσθέτουμε αλλα 3-4 φυλλα λαδωμενα. Σιγυρίζουμε περιμετρικα και κόβουμε σε κομματια τη πιτα. Ψήνουμε για 40-45 λεπτα στους 180 με 200 βαθμους, βαζοντας το ταψι στη κατω βαση του φουρνου. Βγάζουμε τη πιτα αφου εχει ροδισει και πασπαλίζουμε με αχνη ζαχαρη.

Τσουκνίδια αλευρωμένα

Συνταγή που έρχεται από την κα Αλεξάνδρα Φλωράκη με μεγάλη θρεπτική αξία και παρασκευάζεται την άνοιξη κυρίως, όταν οι τσουκνίδες είναι ακόμη τρυφερές. 

Κόβουμε τις τρυφερές κορφές από τις τσουκνίδες με ένα ψαλιδάκι, τις πλένουμε και τις βράζουμε αρκετά όσο να μαλακώσουν. Στη συνέχεια, στραγγίζουμε και φυλάμε το ζωμό και ψιλοκόβουμε τις τσουκνίδες. Προσθέτουμε καλαμποκίσιο αλεύρι, αλάτι, πιπέρι, λάδι και νερό και τις ξαναβάζουμε για βράσιμο στην κατσαρόλα με το νερό που στραγγίσαμε. Ανακατεύουμε συχνά για να μη μας κολλήσει και αφήνουμε στη φωτιά όσο χρειάζεται για να βρασει και να χυλώσει το μείγμα.

Μακαρονόπιτα

Συνταγή που έρχεται από την κα Ντίνα Κωστούλα και πρόκειται πραγματικά για μια νόστιμη και χορταστική ηπειρώτικη παραδοσιακή πίτα.

 1.5 κούπα μακαρονάκι κοφτό, 750 - 800 ml γάλα φρέσκο, 5 αυγά, 1 πιάτο βαθύ τριμμένη φέτα, Λίγο κασέρι τριμμένο, Αλάτι, Φυτίνη 

Βράζουμε τα μακαρόνια με το αλάτι, τα σουρώνουμε και βάζουμε λίγη φυτίνη. Ρίχνουμε το γάλα και το τυρί και ανακατεύουμε. Χτυπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε στο μείγμα. Λαδώνουμε το ταψί και στρώνουμε το φύλλο. Ρίχνουμε το μείγμα και σκεπάζουμε με το άλλο φύλλο. Αλείφουμε με λάδι και φυτίνη και ψήνουμε περίπου 3/4 της ώρας σε μέτριο φούρνο.

 

 

 

Κατσικάκι με λάχανα

Ετοιμο για το φούρνο..

Παραδοσιακό πασχαλιάτικο φαγητό που έφτιαχναν και συνεχίζουν να φτιάχνουν οι νοικοκυρές στο χωριό με χορταρικά κήπου, στη γάστρα παλαιότερα, στο φούρνο σήμερα. Τα συστατικά του φαγητού αυτού προέρχονταν κυρίως από τους κήπους και μπορεί να υπάρχουν μικρές διαφορές απο νοικοκυρά σε νοικοκυρά ανάλογα με τα λαχανικά του κήπου της ή της εποχής. Παρακάτω σας παραθέτω τα υλικά και την παρασκευή του, όπως έμαθα να το φτιάχνω στο σπίτι μας. 

Μπαζάδες (Λάπατα), Σέσκουλα, Μαρούλια, Σπανάκι, Κρεμμυδάκια φρέσκα, Σκορδάκια φρέσκα, Πράσα, Ανηθο ( ή Μάραθο), Δυόσμο, Καυκαλίθρα (και μυρώνια), Κατσίκι, Αλάτι, Πιπέρι

Η δοσολογία θα πρέπει να είναι ανάλογη των ατόμων που θα γευματίσουν και τα μυρωδικά θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν όσο για να αρωματίσουν το φαγητό και να μην καλύψουν τη γεύση από τα κυρίως λαχανικά. Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν όλα τα λαχανικά που αναφέρουμε, ωστόσο η ποικιλία αυτών θα νοστιμίσει το φαγητό.

Πλένουμε και στραγγίζουμε καλά τα λαχανικά και τα μυρωδικά, τα τεμαχίζουμε και τα μπερδεύουμε στο ταψί, προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και λάδι και ακολούθως, πλένουμε και αλατοπιπερώνουμε και το κατσίκι το οποίο τοποθετούμε πάνω από τα λαχανικά.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 - 220 βαθμούς περίπου - ανάλογα με τη κουζίνα - για 1 1/2 ώρα, τόσο όσο να ψηθεί το κατσίκι και να μαραθούν τα λάχανα και να χάσουν τα περιττά υγρά τους. Δε ξεχνάμε να ανακατέψουμε τα λαχανικά και να γυρίσουμε το κρέας περίπου στη μέση του ψησίματος.

 

Τραχανάς

Τραχανάς που στεγνώνει στον ήλιο.

Ένα από τα πιο παραδοσιακά ελληνικά φαγητά είναι και ο τραχανάς, το παραδοσιακό ζυμαρικό που δε θα μπορούσε να λείπει από την διατροφή των Ηπειρωτών.

Από το http://www.nline.gr/ παραθέτουμε τις παρακάτω ιστορικές πληροφορίες για την ιστορία του τραχανά: "Τractae ή tarkhaneh. Η ιστορία θέλει τον τραχανά να αποτελεί εξέλιξη του χυλού με τον οποίο τρέφονταν Έλληνες και Ρωμαίοι, κατά την αρχαιότητα. Εξίσου βάσιμη είναι η ιστορική εκδοχή ότι ο τραχανάς προέρχεται από την ανατολική Μεσόγειο, όπως και πολλά άλλα φαγητά. Μάλιστα προέρχεται από την τουρκική λέξη «tark-haneh», δηλαδή ένα απλό και συνηθισμένο φαγητό σε κοκκώδη μορφή, φτιαγμένο από δημητριακά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Με ελάχιστες παραλλαγές στη μορφή του, αλλά και σε κάποια από τα συστατικά του, συναντάμε τον τραχανά σε κάθε είδους εθνικής κουζίνας, από την ανατολίτικη μέχρι και αυτή της βόρειας Ευρώπης."

Η παρασκευή του τραχανά στο χωριό, συνήθως γίνεται περί τα τέλη του καλοκαιριού. Η συνταγή απλή, με αγνά υλικά, όπως το γάλα, το αλεύρι, το γιαούρτι.. Όλα μαζί ζυμωμένα δίνουν μέσα από συγκεκριμένη διαδικασία το διατροφικό χρυσάφι των Hπειρωτών, τον τραχανά. Η ζύμη θα πρέπει να κοπεί και να μείνει να στεγνώσει κι έπειτα να περάσει από το κόσκινο για να τριφτεί, να δώσει την εικόνα που φαίνεται στη φωτογραφία. Και πάλι όμως θα πρέπει να στεγνώσει παραδοσιακά στον ήλιο για αρκετές ημέρες, πριν τελικά σκληρύνει για να αποθηκευτεί. Ιδανικό φαγητό για το χειμώνα με πολλούς τρόπους μαγειρέματος.